نظریه مراجع محوری راجرز

ریال300,000

مفاهیم بنیادی نظریه مراجع محوری راجرز

درمان مراجع – محوري به طور مستمر زمينه ها و چالش هاي جديد باليني

تعداد صفحات: 20 صفحه

فرمت فایل: Word , Pdf

توضیحات

کارل رنسام راجرز که مبتکر درمان مراجع محوری است، دیدگاهش در باره انسان یک نگرش انسان گرایانه یا روان شناسی نیروی سوم است. او مانند روان شناس پر آوازه هم میهن و هم عصر خود آبراهام مزلو، از پیشگامان نهضت روانشناسی انسان بشمار می رود. روان شناسی انسانی که خود از لحاظ تکامل تاریخی از یک سو،متأثر از دیالکتیک سقراطی و فلسفه انسان گرای مشرق زمین ، و از سوی دیگر مبتنی بر اندیشه های پدیده شناسی، هستی گرایی و گشتالت مغرب زمین از سوی دیگر بوده، پایه های نوینی را برای تبیین رفتار انسانی پایه ریزی کرد که به گونه استواری در برابر روان شناسی بسیار مکانیستی رفتار گرائی و روان شناسی نومیدی آور مکتب روان کاوی ایستاد. این رویکرد با دیدگاه وجودی، مفاهیم و ارزش های مشترکی دارد. فرض های اساس راجرز عبارتند از: افراد اصولاً قابل اعتماد هستند، آن ها بدون مداخله مستقیم درمانگر، استعداد زیادی برای شناختن خود و مشکلاتشان دارند و اگر در نوع خاصی از رابطه درمانی درگیر شوند، قادر به رشد هدایت شده توسط خود هستند. راجرز از همان ابتدا بر نگرش ها و خصوصیات درمانگر و کیفیت رابطه درمانجو و درمانگر، به عنوان عوامل تعیین کننده نتیجه فرآیند درمان تأکید کرد. او همیشه مسایلی نظیر آگاهی درمانگر از نظریه و فنون را در درجه دوم اهمیت قرار می داد. این اعتقاد به توانایی درمانجو برای شفا بخشیدن خود با خیلی از نظریه هایی که فنون درمانگر را قویترین عناصر می دانند که به تغییر منجر می شوند در تضاد است.  راجرز با مطرح کردن نظریه ای که به درمانجو به عنوان عامل اصلی برای تغییر دادن خویش متمرکز بوده حوزه روان درمانی را دگرگون کرد.

فهرست مطالب